انواع قرارداد پشتیبانی شده در آینده Kucoin

به عبارت ساده تر ، معاملات آتی شامل خرید یا فروش یک قرارداد رو به جلو است. طبق این قرارداد ، خریدار در آینده با قیمت از پیش تعیین شده با قیمت از پیش تعیین شده خریداری می کند و در آینده فروشنده باید دارایی را با قیمت از پیش تعیین شده در تاریخ تحویل تحویل دهد.

امروزه بسیاری از قراردادهای آتی مانند قراردادهای معکوس ، قراردادهای خطی ، قراردادهای تحویل و قراردادهای همیشگی وجود دارد. بنابراین معامله گران می توانند از طریق این قراردادها استراتژی هایی را برای به دست آوردن سود بیشتر تدوین کنند.

فهرست:

*قراردادهای معکوس v s. قراردادهای خطی

*تفاوت بین قراردادهای معکوس و خطی چیست؟

*قراردادهای دائمی v s. قراردادهای تحویل

*تفاوت بین قراردادهای دائمی و تحویل چیست؟

1. قراردادهای معکوس v s. قراردادهای خطی

قراردادهای معکوس یک قرارداد مرزی سکه است. اگر یک معامله گر مایل به تجارت قراردادهای BTC ، ETH ، XRP یا DOT باشد ، رمزنگاری اساسی باید به عنوان حاشیه تجارت قرارداد مربوطه مورد استفاده قرار گیرد. قیمت زیرین با درآمد غیر خطی بالا می رود.

به عنوان مثال ، در یک قرارداد با حاشیه BTC ، یکی از محبوب ترین قراردادهای معکوس ، باید از بیت کوین به عنوان دارایی اساسی استفاده کنید. اگر می خواهید قراردادهای اتریوم را تجارت کنید ، باید همین کار را با اتریوم انجام دهید.

یک قرارداد خطی ، که یک قرارداد مرزی USDT است ، از USDT برای انجام معاملات قرارداد با ارزهای رمزنگاری شده استفاده می کند و قیمت های اساسی با درآمد به صورت خطی افزایش می یابد. در یک قرارداد خطی ، USDT برای تجارت و تسویه حساب استفاده می شود ، به این معنی که تا زمانی که USDT را در اختیار دارید ، می توانید مستقیماً معاملات قرارداد را با چندین ارز اصلی انجام دهید.

2. تفاوت بین قراردادهای USDT-Margin و BTC-Margin چیست؟

در مقایسه با قراردادهای مرزی BTC ، قراردادهای مرجانی USDT بسیار ساده ، ریسک پذیر هستند و خیلی بی ثبات نیستند. بنابراین ، برای کاربران با استانداردهای ارزی FIAT ، آنها به دلیل هزینه های کم معامله و تسویه حساب ساده ، قراردادهای مرزی USDT را ترجیح می دهند. کاربران محافظت از کاربران به سرپرستی معدنچیان یا چند مؤمن cryptocurrency که می خواهند برای مدت طولانی به نگه داشتن یک ارز خاص ادامه دهند ، قراردادهای مرسین BTC را ترجیح می دهند.

البته بسیاری از معامله گران با باتجربه قرارداد نیز وجود دارند که براساس داوری های خود در مورد روند بازار ، نوع قرارداد را انتخاب می کنند. وقتی فکر می کنند بازار کوتاه مدت در حال افزایش است ، آنها یک قرارداد با حاشیه BTC را به مدت طولانی انتخاب می کنند. وقتی فکر می کنند بازار کوتاه مدت در حال سقوط است ، آنها یک قرارداد حاشیه ای USDT را به صورت کوتاه انتخاب می کنند. به این ترتیب ، آنها می توانند سود بیشتری کسب کنند.

3. قراردادهای همیشگی v s. قراردادهای تحویل

قراردادهای تحویل یک نوع قرارداد cryptocurrency با تاریخ تحویل تعیین شده است. دو طرف قرارداد در یک زمان مصمم ، تاریخ تحویل و با قیمت توافق شده در قرارداد تحویل می شوند. به عنوان مثال ، Kucoin Futures در حال حاضر قرارداد تحویل سه ماهه از جمله فصلنامه BTC 0625 را آغاز کرده است. این نوع قرارداد در تاریخ 08: 00 در تاریخ 25 ژوئن 202 1 (UTC) حل و فصل خواهد شد.

قراردادهای همیشگی نوعی قرارداد بدون زمان تسویه حساب است. کاربران می توانند تا زمانی که بسته یا مجبور به نقدینگی شوند به دلیل حاشیه کافی ، موقعیت های قرارداد همیشگی را حفظ کنند. Futures Kucoin در حال حاضر بیش از 60 محصول قرارداد دائمی ، مانند BTC Perp ، ETH Perp ، BCH Perp ، BSV Perp و BTC مرجع BTC ، ETH PERP ، XRP Perp ، Dot Perp را راه اندازی کرده است. قراردادهای مرزی USDT از قسمت Defi به NFT پوشش می دهد و هنوز هم به این راه اضافه می شود.

4- تفاوت بین قراردادهای دائمی و تحویل چیست؟

دو تفاوت اصلی بین قراردادهای دائمی و تحویل وجود دارد:

اول ، بزرگترین تفاوت بین قراردادهای دائمی و قراردادهای سه ماهه در این است که بالاترین اهرم ها متفاوت هستند. در حال حاضر ، قراردادهای دائمی BTC و ETH که Kucoin Futures راه اندازی کرده است ، حداکثر 100 برابر اهرم را فراهم می کند ، در حالی که قراردادهای تحویل تا 20 برابر اهرم پشتیبانی می کنند. در مقایسه با مقایسه ، قراردادهای دائمی تا حدی خطرناک تر و در عین حال سوداگرانه تر هستند.

دوم ، قراردادهای همیشگی بودجه ای دارند ، بدون انقضا و تسویه حساب ، که قرارداد تحویل بودجه ای با تاریخ انقضا و هزینه تسویه حساب ندارد. برای درک بهتر ، در زیر یک نمودار مقایسه برای مرجع قرار دارد.

برای کاربران عادی ، آنها می توانند با توجه به عادات و ترجیحات سرمایه گذاری خود ، در قراردادهای همیشگی یا قراردادهای تحویل سرمایه گذاری کنند.

سرمایه گذاران نهادی و حرفه ای غالباً با استفاده از ترکیبی از این دو محصول ، قراردادهای دائمی و قراردادهای تحویل را به طور همزمان انتخاب می کنند تا یک استراتژی سرمایه گذاری حتی پیچیده تر را برای به حداقل رساندن ریسک و بهبود کارآیی استفاده از صندوق تشکیل دهند.