مدل های مختلف مالی چیست؟

بینشی در مورد الگوسازی مالی ، معنی آن ، عینی ، انواع ، دسته ها و ده امتیاز برای دنبال کردن مدلهای مالی دنبال می شود.

مدل سازی مالی در حال تفسیر تعداد ویژگی های عملکرد یک شرکت است. مدل سازی مالی وظیفه ایجاد نمایندگی انتزاعی به نام مدل های مالی است که از وضعیت مالی در دنیای واقعی برخوردار است. این یک مدل ریاضی است که برای نشان دادن یک نسخه ساده از عملکرد دارایی مالی یا نمونه کارها یک تجارت ، پروژه یا هر سرمایه گذاری دیگر ساخته شده است.

مدلهای مالی فعالیتهایی هستند که مدلی را نشان می دهند که یک وضعیت مالی در دنیای واقعی را نشان می دهد. آنها در نظر گرفته شده اند که به عنوان ابزار تصمیم گیری مورد استفاده قرار گیرند. مدیران شرکت ممکن است از مدل های مالی برای برآورد هزینه ها استفاده کنند و سود یک پروژه جدید پیشنهادی را ارائه دهند. تحلیلگران مالی از مدل های مالی برای پیش بینی تأثیر تغییر سیاست اقتصادی یا هر رویداد دیگر در سهام یک شرکت استفاده می کنند.

انواع متداول مدل های مالی مدل اولیه ارائه عمومی (IPO) و مدل خرید اهرم (LBO) است.

مدل سازی مالی: معنی

مدل سازی مالی روشی است که برای ایجاد نمایندگی مالی یک شرکت انجام می شود. تحلیلگر مالی پیش بینی درآمد آینده و عملکرد شرکت با استفاده از این مدلهای مالی. تحلیلگران از تئوری ها و ارزیابی های پیش بینی بیشماری که توسط مدل سازی مالی از طریق این مدلهای مالی برای بازآفرینی عملیات تجاری ارائه می شود ، استفاده می کنند. مدلهای مالی پس از اتمام ، تصویری ریاضی از وقایع تجاری را به نمایش می گذارند. ابزار اصلی مورد استفاده برای ایجاد مدل مالی ، صفحه گسترده اکسل است.

تعریف سرمایه گذاری از مدل سازی مالی: فرایندی که شرکت با آن نمایندگی مالی برخی از جنبه های شرکت یا امنیت داده شده را ایجاد می کند. این مدل معمولاً با انجام محاسبات مشخص می شود و بر اساس آن اطلاعات توصیه هایی را ارائه می دهد. این مدل همچنین ممکن است رویدادهای خاص را برای کاربر نهایی خلاصه کند و در مورد اقدامات یا گزینه های احتمالی جهت ارائه دهد

مدل سازی مالی: اهداف

مدلهای مالی در هدایت تجزیه و تحلیل تاریخی یک شرکت کمک می کنند و عملکرد مالی یک شرکت را که در زمینه های مختلف استفاده می شود ، نشان می دهد.

این مدلهای مالی عمدتاً توسط تحلیلگران مالی مورد استفاده قرار می گیرند و برای اهداف بسیاری ساخته می شوند. مدل سازی مالی از مدیریت در تصمیم گیری و تهیه تجزیه و تحلیل مالی با ایجاد مدلهای مالی پشتیبانی می کند.

موارد زیر اهداف ایجاد مدلهای مالی است:

• ارزش گذاری یک تجارت
• افزایش سرمایه
• رشد تجارت
• کسب
• فروش یا واگذاری دارایی ها و واحدهای تجاری
• تخصیص سرمایه
• بودجه و پیش بینی

بهترین مدل های مالی مجموعه ای از فرضیات اساسی را ارائه می دهند. به عنوان مثال ، یکی از موارد خطی که معمولاً پیش بینی می شود رشد فروش است. رشد فروش به عنوان افزایش یا کاهش در ناخالص در آخرین سه ماهه در مقایسه با سه ماهه قبلی ثبت شده است. برای مدل سازی مالی ، این تنها دو مدل ورودی برای محاسبه رشد فروش هستند.

مدل سازی مالی یک سلول برای فروش سال قبل ، سلول A و یک سلول برای فروش سال جاری ، سلول B. ایجاد می کند. سلول A. این فرمول رشد خواهد بود. سلول C ، فرمول ، در مدل تعبیه می شود. سلول های A و B سلول های ورودی هستند که توسط کاربر قابل تغییر هستند.

در این حالت ، هدف از مدل سازی مالی و ایجاد مدل های مالی تخمین رشد فروش در صورت انجام یک اقدام خاص یا یک رویداد ممکن است.

مدل سازی مالی: ده امتیاز برای دنبال کردن

مدل سازی مالی یک فرایند تکراری است. تحلیلگران ایجاد مدل های مالی باید در بخش های مختلف از بین بروند تا اینکه در نهایت قادر به پیوند دادن همه آنها باشند.

در زیر یک مرحله به مرحله از کجا باید شروع شود و چگونه می توان تمام نقاط را به هم وصل کرد.

1. نتایج و فرضیات تاریخی
2. صورت درآمد را شروع کنید
3. ترازنامه را شروع کنید
4. برنامه های پشتیبانی را بسازید
5. صورت درآمد و ترازنامه را تکمیل کنید
6. بیانیه جریان نقدی را بسازید
7. تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف (DCF) را انجام دهید
8. تجزیه و تحلیل حساسیت و سناریوها را اضافه کنید
9. نمودارها و نمودارها را بسازید
10. تست استرس و حسابرسی مدل

مدل سازی مالی: دسته بندی ها

انواع مختلفی از ابزارهای مدل سازی مالی وجود دارد که بر اساس هدف و نیاز به انجام آن اعمال می شود. هر دسته از مدلهای مالی یک مشکل تجاری متفاوت را حل می کند. در حالی که اکثر مدلهای مالی بر ارزش گذاری متمرکز هستند ، برخی برای محاسبه و پیش بینی ریسک ، عملکرد نمونه کارها یا روندهای اقتصادی در یک صنعت یا منطقه ایجاد می شوند.

نکته اصلی قادر به مدل سازی مؤثر در زمینه مالی ، داشتن الگوهای خوب و درک محکم از امور مالی شرکت است.

نمونه هایی از مدلهای مالی موجود عبارتند از:

مدل های مالی پروژه

هنگامی که یک پروژه زیرساختی قابل توجهی برای امکان سنجی ارزیابی می شود ، مدل مالی پروژه به تعیین سرمایه و ساختار پروژه کمک می کند. امور مالی پروژه تنها در شرایطی امکان پذیر است که پروژه بتواند پول کافی را برای تأمین کلیه هزینه های عملیاتی و خدمات بدهی در کل تنور بدهی تأمین کند.

وام ها و بازپرداخت بدهی های مرتبط بخشی ضروری از مدلهای مالی پروژه است ، زیرا این پروژه ها به طور معمول طولانی مدت هستند و وام دهندگان باید مطمئن باشند که آیا این پروژه می تواند پول کافی را در برابر بدهی وارد کند. به عبارت دیگر ، هنگامی که شرکت نیاز به ارزیابی امکان سنجی اقتصادی پروژه دارد ، از مدل مالی پروژه به عنوان یک مدل مالی استفاده می شود.

معیارهایی مانند نسبت پوشش خدمات بدهی (DSCR) در این دسته از مدل سازی مالی گنجانده شده است و می تواند یک حیاط مفید از ریسک پروژه باشد که ممکن است بر نرخ بهره ارائه شده توسط وام دهنده تأثیر بگذارد.

درست در آغاز پروژه ، DSCR و سایر معیارها بین وام دهنده و وام گیرنده توافق می شوند به گونه ای که این نسبت نباید از تعداد مشخصی پایین بیاید.

در حالی که خروجی یک مدل مالی پروژه از طریق مدل سازی مالی یکنواخت است و الگوریتم محاسبه توسط قوانین حسابداری از پیش تعیین شده است ، ورودی بسیار خاص پروژه است. به طور کلی ، می توان آن را به دسته های زیر تقسیم کرد:

• متغیرهای لازم برای پیش بینی درآمد
• متغیرهای لازم برای هزینه های پیش بینی
• مخارج سرمایه
• تأمین مالی

مدل های قیمت گذاری

این دسته از مدلهای مالی برای ایده تعیین قیمتی که می تواند یا باید برای یک محصول شارژ شود ساخته شده است.

قیمت یکی از متغیرهای اصلی در ترکیب بازاریابی است. چهار رویکرد قیمت گذاری کلی وجود دارد که شرکت ها برای تعیین قیمت مناسب برای محصولات و خدمات خود استفاده می کنند: قیمت گذاری مبتنی بر هزینه ، قیمت گذاری مبتنی بر ارزش ، قیمت گذاری ارزش و قیمت گذاری مبتنی بر رقابت. هزینه تولید حد پایین را تعیین می کند در حالی که حد بالایی با درک مصرف کننده در مورد محصول/خدمات تعیین می شود.

ورودی به یک مدل قیمت گذاری قیمت است و خروجی سودآوری است. برای ایجاد یک مدل قیمت گذاری از طریق مدل سازی مالی ، بیانیه درآمدی یا بیانیه سود و از دست دادن تجارت یا محصول ابتدا باید بر اساس قیمت فعلی یا قیمتی که به عنوان یک مکان نگهدارنده وارد شده است ، ابتدا ایجاد شود. در سطح بسیار بالایی:

واحدها × قیمت = درآمد

درآمد - هزینه ها = سود

با این حال ، این دسته از مدلهای مالی می تواند بسیار پیچیده باشد و شامل بسیاری از زبانه ها و محاسبات مختلف باشد ، یا می تواند در یک صفحه واحد بسیار ساده باشد. هنگامی که این مدل ساختار وجود دارد ، شخصی که مدل سازی مالی را انجام می دهد می تواند تجزیه و تحلیل حساسیت را بر روی قیمت وارد شده با استفاده از یک هدف یا جدول داده انجام دهد.

مدلهای صورت مالی یکپارچه

این دسته از مدلهای مالی همچنین به عنوان یک مدل مالی سه طرفه شناخته می شود.

سه نوع صورت مالی موجود در مدل سازی مالی یک مدل صورتحساب مالی یکپارچه موارد زیر است:

1. صورت درآمد ، همچنین به عنوان بیانیه سود و ضرر (P& L) شناخته می شود
2. صورت جریان نقدی
3. ترازنامه

هر دسته از مدل مالی لازم نیست که شامل هر سه نوع صورت مالی باشد ، اما بسیاری از آنها این کار را انجام می دهند ، و مواردی که انجام می دهند به عنوان مدلهای یکپارچه صورت مالی شناخته می شوند.

از یک چشم انداز الگوسازی مالی ، بسیار مهم است که وقتی مدل سازی مالی برای صورتحساب مالی یکپارچه صورت می گیرد ، صورتهای مالی به درستی به هم پیوند می خورند به گونه ای که اگر یک بیانیه تغییر کند ، دیگران نیز تغییر می کنند.

مدل های ارزش گذاری: این دسته از مدلهای مالی دارایی ها یا مشاغل را به منظور سرمایه گذاری های مشترک ، سرمایه گذاری مجدد ، پیشنهادات قرارداد ، تملک یا انواع دیگر معاملات یا معاملات ارزیابی می کنند.

افرادی که این نوع مدل ها را می سازند ، اغلب به عنوان مدل کننده معاملات شناخته می شوند.

ساختن این نوع مدل های مالی نیاز به دانش تخصصی در مورد تئوری ارزیابی و استفاده از تکنیک های مختلف ارزش گذاری دارایی و همچنین مهارت های مدل سازی مالی دارد.

هنگام ارزیابی یک شرکت به عنوان یک نگرانی در حال انجام ، سه روش اصلی ارزیابی وجود دارد که توسط پزشکان صنعت استفاده می شود:

1. تجزیه و تحلیل DCF
2. تجزیه و تحلیل شرکت قابل مقایسه
3. معاملات قبلی

اینها متداول ترین روشهای ارزیابی مورد استفاده در بانکداری سرمایه گذاری ، تحقیقات سهام ، سهام خصوصی ، توسعه شرکتها ، ادغام و ادغام (M& A) و بیشتر زمینه های مالی است. نمونه بارز این دسته از مدلهای مالی مدل اولیه ارائه عمومی (IPO) و مدل خرید اهرم (LBO) است.

مدل های گزارشگری

این مدلهای مالی تاریخچه درآمد ، هزینه ها یا صورتهای مالی مانند صورت درآمد ، صورتحساب جریان نقدی یا ترازنامه را متراکم می کنند.

از آنجا که آنها از لحاظ تاریخی به آنچه در گذشته رخ داده است نگاه می کنند ، دانشکده فکری وجود دارد که این مدل های مالی مدل های مالی واقعی نیستند. اصول مانند اصول ، چیدمان و طرحی که در مدل سازی مالی استفاده می شود با سایر مدلهای مالی یکسان است.

از مدل های گزارشگری اغلب برای ایجاد گزارش های واقعی در مقابل بودجه استفاده می شود ، که شامل پیش بینی ها و پیش بینی های نورد است که به نوبه خود توسط فرضیات و سایر رانندگان هدایت می شوند.

مدل سازی مالی: انواع

در عمل ، انواع مختلفی از مدل های مالی وجود دارد. ما 10 مدل مالی متداول استفاده شده توسط متخصصان مدل سازی مالی را بیان کرده ایم.

مدل سه ایستگاه

یک مدل سه ایستگاه بیانیه درآمد ، ترازنامه و صورتحساب جریان نقدی را به یک مدل مالی متصل به طور پویا پیوند می دهد. این مدلهای مالی مبنایی هستند که بر اساس آن مدل های مالی پیشرفته تری مانند مدل های تخفیف نقدی DCF ، مدل های ادغام ، مدل های خرید LOVEOUT LBO و انواع دیگر مدل های مالی ساخته می شوند.

این در هر دو دسته از مدل های مالی قرار می گیرد: مدل های گزارش دهی و مدل های صورت مالی یکپارچه.

مدل جریان نقدی تخفیف (DCF)

این نوع مدل های مالی در رده مدلهای ارزیابی قرار می گیرند و به طور معمول ، هرچند که به طور انحصاری در تحقیقات سهام و سایر مناطق بازارهای سرمایه مورد استفاده قرار نمی گیرند.

یک مدل DCF یک نوع خاص از مدل مالی است که برای ارزش گذاری یک تجارت استفاده می شود. مدل DCF پیش بینی جریان نقدی آزاد و بدون نقص یک شرکت است که به ارزش امروز تخفیف داده می شود ، که به آن ارزش خالص فعلی (NPV) گفته می شود.

بلوک ساختمانی اصلی یک مدل DCF مدل مالی سه ایستگاه است که مالی را به هم پیوند می دهد. مدل DCF جریان های نقدی را از مدل مالی سه ایستگاه می گیرد ، برخی از تنظیمات را در صورت لزوم انجام می دهد ، و سپس از عملکرد XNPV در اکسل استفاده می کند تا آنها را به امروز با هزینه متوسط وزنی شرکت (WACC) تخفیف دهد.

مدل ادغام (M& A)

مدل M& A نیز در رده ارزیابی مدلهای مالی قرار می گیرد.

همانطور که از این عنوان پیداست ، این نوع مدل سازی مالی به سمت یک مدل پیشرفته تر است که برای ارزیابی پیوستگی/رقیق سازی Pro Forma از یک ادغام یا کسب استفاده می شود. استفاده از یک مدل برگه واحد برای هر شرکت معمول است ، جایی که ادغام به عنوان شرکت A + شرکت B = شرکت ادغام نشان داده می شود. سطح پیچیدگی می تواند بسیار متفاوت باشد و بیشتر در بانکداری سرمایه گذاری و/یا توسعه شرکت ها استفاده می شود.

مدل ارائه عمومی اولیه (IPO)

مانند مدل های دو نوع قبلی به مالی ، مدل IPO نیز یک مدل ارزیابی است.

متخصصان مالی مانند بانکداران سرمایه گذاری مدلهای مالی IPO را در اکسل توسعه می دهند تا قبل از عمومی شدن ، تجارت خود را ارزیابی کنند. این مدل های مالی تجزیه و تحلیل شرکت را با توجه به فرض اینکه چقدر سرمایه گذاران مایل به پرداخت هزینه شرکت در مشاجره هستند ، برابر می کند. ارزیابی در یک مدل IPO شامل تخفیف IPO برای اطمینان از معاملات سهام در بازار مالی ثانویه است.

مدل خرید اهرم (LBO)

خرید اهرم (LBO) معامله ای است که در آن یک شرکت با استفاده از بدهی به عنوان منبع اصلی توجه به دست می آید. این معاملات به طور معمول زمانی اتفاق می افتد که یک شرکت سهام خصوصی (PE) به همان اندازه که می تواند از انواع وام دهندگان (حداکثر 70 یا 80 ٪ قیمت خرید) وام بگیرد و تعادل را با سهام خود تأمین می کند.

یک معامله LBO به طور معمول نیاز به مدل سازی مالی با برنامه بدهی دارد و یک شکل پیشرفته از مدل های مالی است. LBO اغلب یکی از دقیق ترین و چالش برانگیز ترین انواع مدل های مالی است زیرا بسیاری از لایه های تأمین مالی منابع دایره ای ایجاد می کنند و به آبشارهای جریان نقدی نیاز دارند. این نوع مدل ها در خارج از سهام خصوصی یا بانکداری سرمایه گذاری بسیار متداول نیستند.

وقتی صحبت از معامله LBO می شود ، مدل سازی مالی مورد نیاز می تواند پیچیده شود. پیچیدگی اضافه شده از عناصر منحصر به فرد زیر یک LBO ناشی می شود:

• درجه بالایی از اهرم
• چندین ترانشه تأمین بدهی
• میثاق های بانکی پیچیده
• صدور سهام ترجیحی
• جبران خسارت حقوق صاحبان سهام
• پیشرفت های عملیاتی که در تجارت هدف قرار گرفته است

مجموع مدل قطعات

نوع دیگری از مدل مالی که متعلق به دسته ارزیابی مدلهای مالی است ، این مدل با در نظر گرفتن تعدادی از مدل های مالی DCF و اضافه کردن آنها به هم توسعه می یابد. علاوه بر این ، هر فاکتور شغلی از مشاغل که ممکن است برای تجزیه و تحلیل DCF مناسب نباشد ، به این ارزش تجارت اضافه می شود. به عنوان مثال ، شما خلاصه می کنید ، به همین دلیل "جمع قطعات" ، ارزش واحد تجاری A ، واحد تجاری B و سرمایه گذاری C ، منهای بدهی D برای رسیدن به NAV برای شرکت است.

مدل تحکیم

مدل ادغام متعلق به طبقه بندی مدل مدل های مالی است. این شامل چندین واحد تجاری برای مدل سازی مالی و تجزیه و تحلیل بیشتر به یک مدل واحد اضافه شده است. به طور معمول ، هر واحد تجاری زبانه خاص خود است ، با برگه ادغام که به سادگی سایر واحدهای تجاری را خلاصه می کند. این شبیه به مجموعه ای از تمرینات قطعات است که در آن بخش A و بخش B به هم اضافه می شوند و یک برگه جدید و تلفیقی ایجاد می شود.

مدل بودجه

از مدل بودجه برای انجام مدل سازی مالی در برنامه ریزی و تجزیه و تحلیل مالی (FP& A) برای جمع آوری بودجه برای چند سال آینده ، به طور معمول در محدوده یک ، سه و پنج سال استفاده می شود. به معنای مدل های مالی بودجه براساس ارقام ماهانه یا سه ماهه است و به بیانیه درآمد کاملاً متکی است.

این یک مدل دیگر متعلق به دسته مدل گزارش مدل های مالی است.

مدل پیش بینی

مشابه مدل بودجه ، از مدل پیش بینی نیز در FP& A استفاده می شود تا پیش بینی ای را ارائه دهد که با مدل بودجه مقایسه می شود. از آنجا که شبیه به مدل پیش بینی است ، همچنین متعلق به دسته مدل گزارش مدل های مالی است.

بودجه و مدل های پیش بینی شده یک کتاب کار ترکیبی است و گاهی اوقات کاملاً جدا از هم هستند.

مدل قیمت گذاری گزینه

همانطور که از نام آن پیداست ، این مدل بخشی از مدل مدل قیمت گذاری مدلهای مالی است. درخت دوتایی و سیاه و سفید دو مدل اصلی قیمت گذاری قیمت گذاری هستند و صرفاً بر اساس مدل سازی مالی ریاضی به جای استانداردهای خاص بنا شده اند و بنابراین یک ماشین حساب مقدماتی هستند که در اکسل ساخته شده اند.

نتیجه

اگرچه مدل سازی مالی یک اصطلاح عمومی است که به معنای چیزهای مختلف برای کاربران مختلف است ، اما مرجع معمولاً مربوط به حسابداری و برنامه های مالی شرکت ها یا برنامه های مالی کمی است.

مناطقی که شما از الگوی مالی استفاده کرده اید و مدل های مالی برای شرکت یا مشتریان خود ایجاد کرده اید چیست؟یا ویژگی های دیگر در مورد مدل سازی مالی ، مدل های مالی خاص یا کاربرد آنها که ممکن است به آنها علاقه مند باشید چیست؟با نوشتن به ما به ما اطلاع دهید.